Autor artykułu

Maria Wajda

Redaktorka specjalizująca się w tematyce podatkowo-księgowej. Tworzy treści, które pomagają zrozumieć skomplikowane zagadnienia podatkowe w prosty i przystępny sposób. Jej celem jest dostarczanie praktycznych informacji, które ułatwiają przedsiębiorcom sprawne zarządzanie finansami i obowiązkami podatkowymi.

Jeśli jako lekarz medycyny estetycznej prowadzisz własną działalność gospodarczą, możesz rozliczać się z fiskusem w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. To proste i przejrzyste rozwiązanie, które pozwala skupić się na pracy z pacjentami, bez potrzeby prowadzenia skomplikowanej księgowości.

W tym artykule wyjaśniam, kto może korzystać z ryczałtu, jak dobrać odpowiedni kod PKWiU i kiedy konieczna jest interpretacja GUS.

Czym jest ryczałt i kto może z niego korzystać?

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to uproszczona forma opodatkowania, polegająca na płaceniu podatku od osiągniętego przychodu – bez możliwości uwzględnienia kosztów jego uzyskania. Wybór tej formy opodatkowania może być korzystny dla przedsiębiorców, którzy generują stosunkowo niskie koszty działalności, a zależy im na prostocie rozliczeń z urzędem skarbowym.

W 2025 roku limit przychodów uprawniający do korzystania z ryczałtu wynosi 8 569 200 zł. Jeśli przychody lekarza medycyny estetycznej nie przekraczają tej kwoty, a jednocześnie nie występują inne wyłączenia wskazane w przepisach, możliwe jest zastosowanie tej formy opodatkowania.

Przeczytaj więcej: Ryczałt – co to jest i jak działa?

Stawka ryczałtu 14% dla lekarza medycyny estetycznej – kiedy możesz ją zastosować?

Stawka 14% obowiązuje w przypadku świadczeń zdrowotnych, sklasyfikowanych w dziale PKWiU 86 – Usługi w zakresie opieki zdrowotnej.

Aby móc ją zastosować, muszą być spełnione trzy warunki:

1. Zabieg wykonuje osoba z uprawnieniami lekarza – nie wystarczy, że jesteś właścicielem gabinetu.
2. Zabieg ma charakter świadczenia zdrowotnego, czyli:
   • służy leczeniu,
   • zapobiega chorobom (profilaktyka),
   • diagnozuje schorzenia,
   • ma cel rehabilitacyjny.
3. Usługa została prawidłowo sklasyfikowana w PKWiU, np. jako:
   • PKWiU 86.22.1 – usługi specjalistyczne w zakresie medycyny,
   • PKWiU 86.90.1 – pozostałe usługi medyczne nieobjęte gdzie indziej.

Przykłady usług uprawniających do stawki 14%:

• leczenie trądziku i blizn potrądzikowych,
• korekcja deformacji pourazowych lub pooperacyjnych,
• zabiegi poprawiające jakość życia pacjenta z medycznymi wskazaniami (np. u pacjentów onkologicznych).

Stawka 8,5% – usługi niemedyczne

Jeśli wykonywane przez Ciebie zabiegi mają charakter wyłącznie estetyczny lub upiększający, bez wskazań medycznych, nie można ich traktować jako świadczeń zdrowotnych.

Wówczas możesz zastosować niższą stawkę ryczałtu – 8,5%, typową dla usług ogólnych, ale poza działem 86 PKWiU.

Przykłady zabiegów objętych stawką 8,5%:

• mezoterapia igłowa bez wskazań medycznych,
• powiększanie ust, modelowanie owalu twarzy (jeśli wykonywane wyłącznie w celach estetycznych),
• zabiegi anti-aging, które nie służą leczeniu ani diagnozie.

W takich przypadkach niezbędna jest prawidłowa klasyfikacja PKWiU – wątpliwości warto rozwiać poprzez wniosek o interpretację indywidualną GUS.

Ryczałt – kiedy nie można z niego korzystać?

Z ryczałtu nie możesz skorzystać, jeśli:

• wykonujesz usługi na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a zakres tych usług jest taki sam, jak ten, który realizowałeś wcześniej w ramach etatu lub kontraktu,
• rozpocząłeś działalność w tym lub poprzednim roku podatkowym i kontynuujesz podobne czynności co wcześniej jako pracownik.

Ten przepis ma przeciwdziałać pozornemu „przejściu na samozatrudnienie” tylko po to, by płacić niższe podatki.

Ryczałt a koszty uzyskania przychodu

Wybierając ryczałt, lekarz musi liczyć się z tym, że:

• nie może odliczyć kosztów działalności (np. kosztów wynajmu lokalu, zakupu sprzętu, środków do dezynfekcji czy wynagrodzeń dla pracowników),
• podatek jest liczony od pełnego przychodu, a nie od dochodu,
• nie może też rozliczać się wspólnie z małżonkiem ani korzystać z niektórych ulg podatkowych dostępnych w innych formach opodatkowania.

Mimo tych ograniczeń, ryczałt może być korzystny, jeśli lekarz ponosi relatywnie niskie koszty prowadzenia działalności.

Mogą Cię zainteresować również artykuły:

• Jak otworzyć gabinet medycyny estetycznej – kompleksowy przewodnik
• Jaki kod PKD dla lekarza medycyny estetycznej wybrać w 2025 roku?
• VAT w branży medycyny estetycznej – jak prawidłowo rozliczać usługi oraz czy lekarz medycyny estetycznej musi być VAT-owcem?
• Kasa fiskalna w gabinecie medycyny estetycznej – obowiązki i zasady ewidencjonowania sprzedaży

Podsumowanie

Ryczałt to atrakcyjna forma opodatkowania dla lekarza medycyny estetycznej, o ile jego usługi spełniają ustawowe warunki – przede wszystkim mają charakter medyczny i są odpowiednio sklasyfikowane. Świadczenia zdrowotne mogą być objęte stawką 14%, natomiast zabiegi typowo estetyczne – stawką 8,5%. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy klasyfikowaniu usług, gdyż błędne przypisanie może skutkować koniecznością dopłaty podatku i odsetek. Ograniczenia dotyczące świadczenia usług na rzecz byłych pracodawców oraz brak możliwości odliczania kosztów sprawiają, że decyzja o wyborze ryczałtu powinna być dobrze przemyślana. Jeśli nie masz pewności co do odpowiedniego przypisania PKWiU, zawsze możesz wystąpić o interpretację GUS. To najpewniejsza droga, by uniknąć problemów z fiskusem i zapewnić sobie spokój przy rozliczeniach.

Jeśli chcesz mieć pewność, że Twoja działalność jest prowadzona zgodnie z przepisami i odpowiednio rozliczana – skonsultuj się z naszym biurem rachunkowym. Dobrze znamy specyfikę branży medycyny estetycznej i takie wsparcie może uchronić Cię przed kosztownymi błędami i niepotrzebnym stresem.